Doorgaan naar hoofdcontent

Begeleiding bedankt!

Zonder pardon hebben ze me medicatie weg gegooid, maar waarom? Nu ik het net weer wat zwaarder heb! Zonder het ook maar even met mij of GGZ te overleggen, ik baal nu als een stekker! Ik heb er ook GVD ook gewoon voor betaald. Daardoor was ik me eigenbijdrage kwijt...! Ik ben teleurgesteld, waarom word er GVD niks meer overlegd? Omdat ik me niet meer snij? Of omdat ik niet meer naar het station rij? Ik probeer me best te doen, helaas krijg ik daar zo weinig van terug! Oké ik kan zonder de medicatie, maar ik wist dat ze er lagen. Dat gaf me veiligheid, veiligheid die ik nodig heb. Ik ben nu echt kwaad, maar wat is dat nu nog waard. Een leven wat blijkt net te zijn, iedereen lult wel mee. Ja laten we hem een goed gevoel geven, maar nee dat was de laatste keer. Me leven zit me zit me niet mee. Een week bijna niet geslapen, een week vol stress. Gisteren heb ik heerlijk geslapen, vandaag was het een leuke dag zonder stress. Ik ben het nu echt zat! Mensen die me niet begrijpen of willen begrijpen! Met tranen in me ogen denk ik niet aan morgen, een morgen zonder doorzettingsvermogen. Hoeveel psychologen er ook zullen zijn, ik ben er even klaar mee, dat mag duidelijk zijn. Begeleiding bedankt, ik voel me afgedankt en ik heb weer gejankt!

Reacties

Populaire posts van deze blog

2021

 De beste wensen!! Wat is het elke keer toch kut😅👎🏻 1 januari... elke jaar het zelfde geen ritme helemaal van slag.. Vandaag 3 januari nog steeds. Ik hoop dat ik me snel beter ga voelen. Morgen komen de kinderen weer. Erg voor zin in behalve aan morgen.. de wissel dag zijn ze niet te genieten en ik reageer daar erg op. 

Trainen voor de 5km loop in Zuidlaren ;)

Het gaat steeds beter en ik heb er plezier in nu. Ik voel me goed na de training en nu ga ik trainen voor de 5km! 

paar week

Nog een paar weken en dan word ik voor de tweede keer papa (L) Het gaat redelijk met mij! ups en downs... maar ik merk dat de downs erger zijn geworden nu er meer stress is! Het is best zwaar om verder te zijn van een peuter (2) die me uitdaagt. kost me veel moeite, ik merk ook dat ik soms alles wil ontvluchten. tegen me vriendin zeg ik dan dat het uit is, of dat ik een slechte vader/vriend ben.... maar als ik me goed voel hou ik zoveel van haar. dat vind ik lastig dat het zo schommelt. je zou zeggen nu weet ik het wel dus ik ga niet naar me gevoel luisteren maar als ik erin zit dan voelt het elke keer weer anders en dan denk ik ook nu meen ik het..