Knul? Ik mis je!

Ik schrok wakker het is net 23:45, lag er net 15 min in me bed. Ik schrok wakker van dit: ik keek uit het raam en ik zag me ex staan. Nog maar een keer knipperen verdomt nog aan toe, dat is me ex met haar zoontje. Jemig wat is hij groot! Ze ging met een huisgenoot, toen ik haar zag werd ik gek! Alles spookt door me hoofd, stress met haar zelf en het zoontje en die verrekte ouders., manipulatie, geld zorgen, miskraam, enz. Haar zoontje was te gek. Ik hield soms meer van hem dan van me ex. Luiers verschonen noemde ik geen hobby's, kokhalzend deed ik er een nieuwe om. Uit liefde deed ik het. Ik heb medelijden met hem, nu nog steeds. Suikerziekte op die leeftijd is ziek! Ik was er voor je, ook al was je me zoon niet. Ziekenhuis in en uit, of het nu in de ochtend of in de nacht was?! Je opa en oma waren elke avond bezopen, je mocht zelfs het laatste slok uit het bier flesje. Ik was geschokt maar dat lag vast aan mij! Je moeder die je daar dumpte, je moeder die kwaad werd als ik er iets zei. Als je mijn zoon was, dan was jij daar al snel weg. Toen ik net in je leven was? Dacht jij weer een vent, al snel hadden we een klik. Je had een grote bek, mijn invloed was groots bij jou. Naar mij luisterde je wel, je liep over je moeder heen en je was nog maar drie! Knul? Ik mis je!