Ik voel me stom,
Waarom ben ik zo dom?
Moedig om door te gaan,
Te zwak om er mee te stoppen!
Elke keer 3 stapjes vooruit,
Helaas 2 stapjes achteruit!
De hele week afvallen,
Alles in één weekend er weer bij.
Soms is geluk ver te zoeken,
want de pijn is er altijd.
Heb ik een tweede persoonlijkheid?
Of verbeeld ik dat zelfs.
Snijden dat wil ik liever niet,
Maar je heb niet in de gaten wat dat met me doet!
De opname was bijzonder,
Dat gaf mij een nieuwe kans.
Zelfmoord ging niet goed,
Dat voelde als een mislukking,
Jullie hebben niet in de gaten wat ik voel,
waarom is er niemand die me beter aanvoelt.
Ik wou dat ik gelukkig was,
Gelukkig met de vrouw van mijn dromen.
Die vrouw bestaat niet,
want als ik wakker ben dan is ze er niet meer.
Gelukkig heb ik vrienden,
Vrienden die er voor me zijn.
Maar ze wonen zo ver weg,
Dus ik zit hier weer alleen te typen over me verdriet.
Waarom ben ik zo me best aan het doen,
Volgens de regering ben ik niks.
Waarom blijf ik dan niet op de bank zitten,
Dan kan er ook niet zoveel mislukken in mijn leven.
Zal mijn doorzettingsvermogen ooit oogsten?
Of zal ik ten onder gaan door het verdriet?
Reacties