Soms kom je verhalen tegen op Facebook die je raken. Waar je stil van wordt. Waardoor je beseft hoe blij je moet zijn dat je gezond bent. Dat je vrienden en familie hebt, die je een hart onder de riem steken. Voor Amber (15) is dat niet zo vanzelfsprekend. Ze vecht in het UMCG tegen botkanker.
Lucien Westgeest uit Enschede komt vaak in het UMCG omdat haar buurmeisje in het ziekenhuis ligt. Amber ligt naast haar buurmeisje en waar alle kinderen op de afdeling een prikbord vol kaarten hebben, heeft Amber sinds ze in het ziekenhuis ligt geen enkel kaartje gekregen. Dat raakt Lucien enorm.
En daarom heeft ze een oproep op Facebookgeplaatst waarin ze niet vraagt om geld, maar iets veel eenvoudigers, een klein teken van medemenselijkheid in de vorm van een kaartje voor Amber. Want een kaartje met een lieve boodschap, ook al is die van een wildvreemde, dat doet iemand goed.
Sikkom steunt het initiatief van Lucien enorm en hoewel de oproep al meer dan 2500 keer gedeels is, kan er geen aandacht genoeg voor zijn. Alle reden dus om de oproep van Lucien te delen:
Hartverscheurend verhaal van Amber
Ik kom al enige tijd dagelijks in het Universitair Ziekenhuis in Groningen. Mijn buurmeisje, waar ik erg gek mee ben, ligt daar op de afdeling Cardiologie / Oncologie. Zij heeft een hartafwijking. Bij haar op de afdeling liggen talloze patiëntjes, die werkelijk doodziek zijn. Eén daarvan is Amber.
Amber is 15 jaar en heeft botkanker in haar bekken. Door talloze chemo’s en diverse ingrepen is Amber moe en voelt zich verslagen. Ze kan niet meer lopen, en de kans is aanwezig dat ze dit nooit meer kan. Ze heeft een vooruitzicht dat er slecht uit ziet, ze kan niet shoppen met vriendinnen of met haar moeder, ze kan niet uitgaan met vrienden, ze kan niet naar school en heeft in korte tijd moeten leren volwassen te zijn om besluiten te nemen, die zelfs een volwassene niet zou willen nemen.
Het mag duidelijk zijn dat Amber erg ziek is en ik wens haar niets beters dan een prettig leven. Maar één ding raakte mij heel erg. Als jij, of ik, of je zoon, of dochter in het ziekenhuis ligt, dan worden de meeste van ons overspoelt met positieve berichten, fruitmanden, speelgoed en soms kilo’s snoep. Maar wat je het meeste krijgt zijn kaartjes met kreten als: “Word maar snel weer beter,” of: “We missen je kom snel weer thuis,” of: “Heel veel beterschap,” en noem maar op.
Amber heeft in al die tijd dat ze doodziek is niet één kaartje ontvangen. Toen ik met mijn buurmeisje hierover praatte voelde ik mee met Amber die een leeg prikbord heeft, terwijl haar kamergenootjes een prikbord vol hebben.
Ik vond dat ik een oproep moest plaatsen op Facebook. Ik vraag niet om geld, ik vraag niet om bloemen of speelgoed, ik vraag niet om kilo’s snoep of een reis naar weet ik veel waar.
Ondanks dat ik Amber niet ken (heb wel met haar moeder gesproken), wil ik vragen of jullie bereid zijn om Amber simpelweg een kaartje te willen sturen met daarin een wens voor beterschap, ook al ziet het er niet goed uit voor haar. Dit is toch het minste dat we met zijn allen kunnen doen om ook amber een hart onder de riem te steken.
Laten we samen Amber overspoelen met kaartjes. Ik wil je heel erg bedanken voor het lezen van dit bericht en voor het steunen van Amber
Lucien Westgeest
P.s. De foto die je hierboven ziet is Amber Weites
Indien je met het lezen van dit bericht Amber met een kaartje wilt steunen stuur dan je kaartje naar het volgende adres:
Sikkom
Lübeckweg 2
9723 HE Groningen
Wij sturen de kaartjes door naar Amber.

Reacties